กรุณาอย่าลบเครดิตชื่อผู้แปลและ thaisubs.com กรุณาอย่านำซับไทยเราไปอ้างอิง ดัดแปลง แก้ไข เพื่อแปลในนามของตัวเองใหม่ และส่งงานที่อื่น
ฟรี Softsub แปลไทยแจกฟรีโดย uemsook, UnderTable www.thaisubs.com 12 มกราคม, 2014 00.11 น
ช่วยฉันด้วย
ผู้จัดการโด
ผู้จัดการโด ผู้จัดการโด
ช่วยฉันด้วย
โดมินจุน
ผู้จัดการ...
โดมินจุน
คุณจะไปไหน
ออกมาเร็วๆเข้า ฉันกลัวนะ
ได้โปรด ฉันขอร้องล่ะ
ฮวีคยอง
ทำไมถึงติดต่อได้ยากนักนะ
เกิดอะไรขึ้น
เธออยู่ที่ไหน
ฉันก็ไม่รู้
ฉันไม่แน่ใจ
มันมีต้นไม้และ...
แล้วก็หน้าผา ฉันไม่รู้ว่าเป็นที่ไหน
ฮวีคยอง
ฉันเกือบต้องตายแล้ว จริงๆนะ
ซองอี ก่อนอื่น ใจเย็นๆนะ และ
เปิดระบบติดตามของมือถือของเธอ
เธอได้ยินฉันไหม
ซองอี ซองอี เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
คุณควรจะเป็นคนเฝ้าเธอไว้ให้ดีไม่ใช่หรือ ในเมื่อคุณเป็นคนพาเธอมาที่โรงพยาบาล
คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณเพิ่งกลับมาจากไหน
ผมไม่ได้บอกหรือว่าผมไปที่สถานีตำรวจ
คุณเพิ่งกลับมาจากสถานีตำรวจจริงๆหรือ
ไม่ใช่ว่าเพิ่งกลับมาหลังจากตามหาฉันพบเหรอ
หมายความว่ายังไง
บอกมาสิ
ก่อนนี้คุณไม่ได้ไปที่หน้าผามาหรือ
ฉันเห็นคุณชัดเจนเลยนะ คุณโดมินจุน
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
เรื่องที่สถานีตำรวจเรียบร้อยแล้ว
ในเมื่อคุณก็มีเพื่อนอยู่ด้วยแล้ว งั้นผมไปได้แล้วใช่ไหม
ไปได้แน่นอน ผมไม่ใช่แค่เพื่อน แต่เป็นแฟนเขา
ไอ้หมอนี่...พูดยังไม่ทันจบเลย...
เธอหมายความว่ายังไงน่ะ
เธอเห็นอะไรที่หน้าผา
ฉันว่าฉันคงตาฝาดไปน่ะ
เธอตกใจมากก็เลยเห็นไปเอง... นั่นสิ...มันก็เกิดขึ้นได้...
แต่ว่า ตั้งแต่นี้ไปนะ เวลามีเรื่องเดือดร้อน อย่าไปโทรหาเขา โทรหาฉัน โอเคไหม
ฮวีคยอง
ขอบคุณนะ
ตอนนั้นฉันคิดจริงๆว่าคงต้องตายแล้ว
ถ้าไม่มีนายฉันจะทำยังไง
ไม่หรอก ฉันสิที่คงหลงทางถ้าไม่มีเธอ เข้าไปข้างในกันเถอะ
You Who Came From The Stars ตอนที่ 8
ทำผิดพลาดได้ยังไง
ปกตินายไม่ใช่แบบนี้นี่
คือว่า...
นั่นใครน่ะ
ตรงนั้นน่ะอะไร
ผมถอดแม่ปั๊มเบรคออกแล้ว ทำให้รถบังคับไม่ได้..
ไปจัดการด้วย
ครับ
นั่นอะไรน่ะ
พอผมฟื้นขึ้นมา เราทั้งคู่นอนอยู่ ข้างถนนไกลจากที่เกิดเหตุ
พอเรากลับไปที่นั่นแล้ว ชอนซองอีก็หายไปแล้วครับ
ใครคือคนที่ว่าจู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้น
ผมไม่ทราบครับ
ผมไม่เคยเห็นเขามาก่อน
คุณให้ยาอะไรเธอไป จนทำให้เธอจะจำเรื่อง เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนไม่ได้เลย
เธอถูกลักพาตัวจากโซลไปกัพยอง
ถ้าเธอจำเรื่องตอนนั้นไม่ได้เลยแบบนี้ นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอ ถูกฉีดยาอะไรแปลกๆเข้าไปหรือ
คุณชอนซองอีเป็นคนไข้ที่เป็นลม จากสมองขาดเลือด
ไม่ได้ถูกฉีดอะไรเข้าไปนอกจาก น้ำเกลือปกติ
ผมไม่ได้สั่งยาอะไรให้เลยครับ
เธอบอกว่ามีคนเข้ามาฉีดยาให้เธอเข็มหนึ่งนี่
ใครคะ
ไม่รู้สิคะ
เห็นแต่ว่าสวมเสื้อคลุมของหมอแต่ว่า
ไม่เห็นหน้า
เราจะเจาะเลือดไปตรวจดูว่าเธอ ถูกฉีดสารอะไรเข้าไป
ถ้าจะขอดูกล้องวงจรปิด ผมต้องไปที่ไหน
บอกแล้วว่าให้ไปโรงพยาบาลอื่น
ฉันไม่ชอบที่ๆมีคนมาก ให้นอนอยู่บ้านดีกว่า
ถ้ากล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลถูกทำลาย ก็ต้องมีคนทำโดยเจตนา
ไม่ต้องห่วง ฉันจะจับคนร้ายให้หมดทุกคนเลย
อย่างที่ฉันบอกก่อนหน้านี้ อย่าแจ้งตำรวจเลยนะ
ฉันไม่อยากให้คนเที่ยวพูด เรื่องของฉันไปทั่วอีกต่อไปแล้ว
ฉันเบื่อและรำคาญมาก
ทำไม
ฉันต้องมาส่งเธอกลับบ้าน ให้มาอยู่คนเดียวอีกนานแค่ไหน
มันทำให้ฉันกังวลและไม่สบายใจเลย
ฉันไม่ชอบเลยจริงๆ
ฉันจะเข้าข้างในไปพักก่อนนะ
โอเค มีอะไรโทรหาฉันทันทีนะ
เปิดประตู นี่ผมเอง
เกิดอะไรขึ้น
มีคนเข้ามาในบ้านแล้วทุบทำลายข้าวของหมดเลย
ข้างในนั่นเละไปหมดเลย
ทำไมล่ะ
ยังจะเข้าไปอีกหรือ ถ้าพวกมันยัง ซ่อนตัวอยู่ข้างในจะทำอย่างไร
คุณมีที่อื่นจะไปไหม
อยู่ที่นี่สักพักก็แล้วกัน
แปลกนะ ทุกครั้งที่ฉันเดือดร้อน
ก็มีคุณคอยอยู่ข้างๆฉันเสมอ
ว่าแต่
ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้ อยู่ที่นั่นจริงๆหรือ
ที่นั่นน่ะ ที่ไหน
ช่างเถอะ
รู้สึกเหมือนฉันเป็นคนแปลกขึ้นไปทุกที
มือเป็นอะไรน่ะ
คุณบาดเจ็บหรือ
มีอุบัติเหตุทางรถยนต์นิดหน่อย ตอนออกมาจากสถานีตำรวจน่ะ
อุบัติเหตุทางรถยนต์นิดหน่อยน่ะเป็นแบบไหน
ไม่มีอะไรมากหรอก หยุดกวนเสียที ไปอาบน้ำนอนเสียเถอะ
มีอะไรเหรอ
ทำไมสวมเสื้อผ้าบางๆออกมาล่ะ
เข้าไปในรถเร็วเข้า
ฉันก็เลยทิ้งเธอไว้บ้านคนเดียว และมาที่นี่เนี่ยแหละ
แต่เหมือนมีตะปูมาตอกเท้าฉันให้ติดพื้นไว้
ถ้ามันขึ้นอยู่กับฉัน ฉันคง จะหาบอดี้การ์ดให้คอยดูแลเขา
แต่ก็เห็นอยู่ว่าเธอไม่ชอบ และต้องอาละวาดแน่
เซมี เะอไปนอนกับเขาสักคืนไม่ได้หรือ
แล้วเดี๋ยวฉันจะขับไปส่ง
ที่ไม่แจ้งความเพราะเขาไม่อยากให้ฉันทำ
แต่ตอนนี้มันคนละสถานการณ์แล้ว
มีใครก็ไม่ร้ว่าลากซองอีของฉันไปที่นั่น...
ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ถ้าฉันจับมันได้เมื่อไร มันต้องตายด้วยมือฉันแน่
นี่มาเพื่อจะพูดแค่นี้น่ะเหรอ
เธอไม่ตกใจเลยหรือ
ที่เกิดเรื่องแบบนั้นกับซองอี
ทำไมฉันต้องตกใจด้วย
คนที่ตกใจแล้วเข้าไปช่วยเธอตอนเธอเจอกับ เหตุการณ์แบบนี้มีเป็นโหล
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับซองอีจริง นายอยู่เฉยได้หรือ
เธอทะเลาะกับซองอีเหรอ
หมู่นี้เขามีเรื่องมากมาย เธอก็รู้
เขาอาละวาดใส่เธออีกแล้วหรือ
เธอเป็นคนดี พยายามเข้าใจเขาหน่อยเถอะนะ
ฮวีคยอง ฉันต้องเป็นคนดีด้วยหรือ
ฉันไม่ได้เป็นคนดีเลย
จริงๆแล้วฉันเป็นคนเลวมากๆ ฉันแค่แกล้งทำตัวเป็นคนดีเท่านั้น
เพียงเพื่อที่นาย...
เธอเป็นคนไม่ดีตรงไหน
เซมีของฉันเป็นคนดีที่สุดในโลก
ฉันถึงบอกเธอเรื่องที่ ขนาดเป็นซองอี ฉันยังไม่บอกเลย
ยูเซมี ฉันจะบอกเรื่องนี้กับเธอคนเดียวนะ
อะไรเหรอ
จริงๆแล้ว
ฉันกำลังมีความรัก
กับชอนซองอี
ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ผู้หญิงคนนั้นทั้งหยาบคาย และเห็นแก่ตัวเองที่สุด
เขาปฏิเสธฉันต่อหน้าชาวบ้าน
แต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อมันรักไปแล้ว
ตอนแรกแค่ได้เป็นเพื่อนกับเขา ฉันก็มีความสุขแล้ว... แต่...ช่วยฉันด้วยนะ
ผู้หญิงคนนี้ทำกับฉัน อย่างกับไม่ใช่มนุษย์ด้วยซ้ำ
ช่วยฉันด้วยนะ
ฉันขอร้องละ
เธอเป็นคนดี
ผู้ชายคนนั้นจากเมื่อ 12 ปีก่อน...
คนที่ช่วยซองอีจากอุบัติเหตุ
ฉันเห็นคนๆนั้น
อะไรนะ
ที่ไหน
เธอรู้จักผู้ชายคนนั้นได้อย่างไร
ที่จริงฉันเห็น
อุบัติเหตุนั่นด้วย
ฉันบังเอิญได้เห็นด้วย
เอาเป็นว่าเราคิดว่ามันจริง
แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
เขาบอกหรือเปล่า
เขาพูดหรือเปล่าว่าเขาเป็นคนช่วยซองอี
ฉันมั่นใจว่าเป็นคนเดียวกัน
แล้วถ้า...
ฉันบอกซองอีเรื่องนี้
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น
ซองอีรอคอยคนๆนั้นมานานแล้วนี่
ผู้ชายคนนั้น...
เขาเป็นใคร
ไอ้บ้านั่นเป็นใคร
ฉันขอโทษนะ
เรื่องอะไร
ฉันเล่นหนังมาหลายเรื่องแล้ว ก็เลยพอรู้บ้าง
ผู้หญิงอย่างฉัน ที่แก้ตัวว่าไม่มีเสื้อผ้าใส่
เธอก็เลยสวมเสื้อผ้าผู้ชายหลวมๆเดินไป รอบบ้าน ฉันรู้ว่านั่นบอกใบ้ว่าอะไร
บอกใบ้ว่าอะไร
ฉันรู้ว่ามันจะทำให้หัวใจผู้ชายเต้นระรัว แต่อย่าเข้าใจอะไรผิดนะ
ฉันกลัวที่จะกลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้าน ฉันก็เลยยืมของคุณใส่
ดังนั้น ฉันไม่มีเป้าหมายอื่นใดนะ
สำหรับผมมันไม่สำคัญว่าคุณมี วาระซ่อนเร้นหรือไม่มี
ถูกต้อง คุณต้องพูดอย่างนั้น
หวังว่าคุณคงไม่ตำหนิตัวเอง เพราะปากกับใจคุณไม่ตรงกันนะ
คนทุกคนก็รู้สึกแบบเดียวกันไม่ใช่หรือ
ถ้าได้เห็นอะไรบางอย่างสวยๆ
พวกเขาก็จะชอบและหัวใจก็จะเต้นระรัว
แล้วเครื่องกระเบื้องนี่ล่ะ
มันสวยใช่ไหม
หือ อะไรนะ
ไม่ว่าเครื่องกระเบื้องนี่จะสวยมากแค่ไหน
ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าหัวใจปั่นป่วนหรอก
เช่นเดียวกัน การที่ลูกหมาน่ารักก็ไม่ได้ หมายความว่าหัวใจคุณจะต้องเต้นระรัวเวลาเห็นลูกหมา
และต้นสนที่สวยและงามสง่านั้น ก็ไม่ได้ ทำให้หัวใจเต้นระรัวได้เหมือนกัน
หมายความว่ายังไง
ตอนนี้ ชอนซองอีที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม
ก็เหมือนเครื่องกระเบื้อง เหมือนลูกหมา
หรือต้นสนสำหรับผม
ดังนั้น คุณไม่ต้องขอโทษหรือกังวลว่า
หัวใจผมจะเต้นระรัวเพราะคุณ
แทนที่จะเสียเวลามากังวลเรื่องไร้สาระ คุณน่าจะเอาเวลาไปนอนเสีย
โอเค
ฉันที่ไม่ต่างจากเครือ่งกระเบื้อง ลูกหมาหรือต้นสน
จะนอนให้หลับ ขอผ้าห่มหน่อย
ไปนอนที่ห้องเถอะ
คุณบอกให้ฉันไปนอนบนเตียงหรือ
แค่วันนี้เท่านั้นนะ
ก็นะ...
วันนี้ฉันผจญอะไรมาเยอะจริงๆ
ฉันควรจะไปนอนพักผ่อน
แต่อย่างที่ฉันเคยบอกคุณไป ฉันเป็นโรคนอนไม่หลับ
ขอหนังสือหน่อยสิ ฉันจะได้นอนหลับ
คุณอ่านหนังสือ เพื่อจะนอนให้หลับเนี่ยนะ
ได้ผลอย่างกับต้องมนตร์เลยล่ะ
อย่าแตะต้องอะไรนะ
ไม่หรอกน่า
แต่คุณอ่านหนังสือทุกเล่มที่นี่เลยหรือ
ฉันหมายถึง คุณอ่านทั้งหมดแล้ว หรือจะอ่านทั้งหมด
ผมอ่านหมดแล้ว
งั้นคุณเอามากองไว้นี่ทำไม
อยากจะอวดหรือไง
เอาปริมาณไว้ข่มขวัญคนที่มาเยี่ยมหรือไง
"ผมเป็นศาสตราจารย์" เพราะอย่างนี้น่ะเหรอ
ฉันไม่เข้าใจจริงๆเลย
ถ้าอ่านหมดแล้ว ทำไมไม่ให้ใครไปหรือ ขายเป็นหนังสือมือสอง เอามากองเก็บไว้ทำไมกัน
หยุดรำพันเสียที...
เลือกไปเล่มหนึ่งสิ
นี่อะไร
นี่มันภาษามนุษย์ต่างดาวเรอะ
ไม่ใช่สักหน่อย
เป็นตัวอักษรภาษาจีนต่างหาก
นี่คือ"มยองชิมโบกัม" ที่ผมพูดถึงคราวก่อน (หนังสือที่มีบทเรียนเรื่องตัวอักษร)
คุณล้อเล่นหรือเปล่า ฉันอยากหลับจริงๆนะ
ฉันต้องอ่านเพื่อจะได้นอนหลับ
นี่อะไร
โอ นี่มีภาพด้วย
ฉันชอบอะไรที่มีภาพ
ดีเลย ดี
เอ็ดเวิร์ดล้มลงดังปึงและ
กลิ้งไปตามทางยาว ลงเนินเขาสกปรกไป
กลิ้งไปครั้งแล้วครั้งเล่า
ในที่สุดเมื่อหยุดลง
เขาก็นอนหงาย และมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
แล้วเขาก็เริ่มเอ่ยชื่อของกลุ่มดาว
แล้วเขาก็หยุด
เอ็ดเวิร์ดคิดว่า
การจากไปโดยไม่มีเวลากล่าวลา
ฉันต้องทำอย่างนี้ไปอีกนานเท่าไร
นี่ทำให้เอ็ดเวิร์ดเจ็บปวดลึกๆอยู่ในใจ
เอ็ดเวิร์ดอยากจะร้องไห้
"เปิดหัวใจออกสิ จะมีคนเข้ามาเอง"
"จะมีคนที่มาเพื่อคุณ"
"แต่ก่อนอื่น คุณต้องเปิดหัวใจก่อน"
ไม่นะ
ไม่ อย่าเชื่อเด็ดขาด
เชื่อไม่ได้นะ
แต่ก็สายไปเสียแล้ว
หัวใจของตุ๊กตากระเบื้อง...
เริ่มเปิดออกอีกครั้ง
ปลิงทะเล
คุณอยากซื้อปลิงทะเลหรือคะ
อันนี้สดมากเลยนะ เพราะถึงฤดูพอดี
เขาไปไหนของเขานะ
ทิ้งฉันไว้ไม่บอกอะะไรสักคำ มันน่ากลัวนะ
ร่มอยู่ไหนนะ
คุณเอารองเท้าผู้หญิงไปจะมีประโยชน์อะไร
ผมไม่ได้เอาไป
โดมินจุน ฉันละพูดไม่ออกเลย จริงๆนะ
คุณไปไหนมาตั้งแต่เช้ามืด
แค่..ไปซื้อของที่นั่นนิด ที่นี่หน่อย
อะไร
นี่ ฉันว่าคุณต้องอธิบายหน่อยแล้วล่ะ
คุณบอกว่าคุณไม่ได้เป็นคนเอาไป
มาถามว่าเอาไปแล้วจะได้อะไร
เขาถึงว่าไม่ควรช่วยสัตว์ขนดำ
"ผมจะเอารองเท้าผู้หญิงไปทำอะไร"
ศาสตราจารย์โดมินจุนเป็นคนพูดเองนี่
ผมหรือ
ใช่ ก็คุณน่ะสิ
ปลิงทะเล ผมซื้อมานิดหน่อย
ถึงอย่างไร แมวที่เรียบร้อย ก็จะขึ้นไปยัง...
- ไปที่ไหนนะ -- เตาทำอาหาร
ถูกต้อง ถูกแล้ว ใช่แล้ว เตาทำอาหาร มันจะปีน ขึ้นไปบนนั่นอยู่ดี ( "หน้างามซ่อนหัวใจชั่วร้าย")
มีสุภาษิตกล่าวไว้ว่า
ถ้าคุณถูกใจรองเท้าผู้หญิง ก็บอกมาสิว่าชอบมัน
คุณควรบอกฉันตรงๆสิ
ฉันน่ะมีรองเท้าสะสมอยู่เทียบได้ กับมาดามมาร์คอสเลยละ
ฉันแบ่งมาให้คุณสักคู่สองคู่ก็ได้
- ผมไม่ได้.. -ไม่เป็นไรหรอกน่า
แต่ละคนรสนิยมไม่เหมือนกัน ใครจะมาตำหนิได้ล่ะ
ไม่ต้องอายหรอก
ถ้ามีสีหรือแบบที่คุณชอบ ก็บอกฉันนะ
ฉันจะให้เป็นของขวัญ
เป็นบ้าอะไรล่ะ คุณ ทำไมกระโดดเข้ามาแบบนั้นล่ะ
ผม..ผมไม่เป็นไร รีบไปเถอะครับ
ลุงเป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ลุกไหวไหมครับ
ลุงเจ็บมากไหมครับ
ให้ผมโทรเรียก 911 ไหมครับ
ไม่ ฉันไม่เป็นไรหรอก
ถึงอย่างนั้น ผมว่าลุง ควรไปโรงพยาบาลนะครับ
ฉัน...ฉันจัดการเองได้ ข...ขอบใจนะ
เดี๋ยวครับ...
พ่อ อย่าไปนะ พ่อ
อย่าไปนะ
อร่อยมากเลย อร่อยจริงๆ
ไม่เป็นไร ฉันทำเอง ฉันจะทำเอง
ฉันจะให้คุณทำงานบ้านทั้งๆที่ คุณก็เจ็บมืออยู่ได้ยังไงกัน
ฉันเป็นคนกิน แค่นี้ฉันทำเองได้ ไม่ใช่เหรอ
ปี 1963 จางฮึง ที่เมืองชอลลาตอนใต้
นั่นเป็นอันที่ผมไปเอามาจากหมู่บ้านที่เคยทำ เครื่องกระเบื้องขาวเคลือบในสมัยราชวงศ์อี
ผมซื้อมาจากช่างปั้นฝีมือดีที่สุดในตอนนั้น ซึ่งสิ่งนั้น...
ไม่สามารถประเมินค่าได้
ไม่เป็นไรน่า
ยังไงจานนี้ก็บิ่นอยู่แล้ว
ฉันยังสงสัยอยู่ด้วยซ้ำว่าคุณ ยังเก็บเอาไว้ทำไม ทำไมไม่โยนทิ้งเสีย
ฉันเห็นนะว่าในตู้คุณมีจาน ที่น่าจะโยนทิ้งไปได้แล้วอยู่ตั้งหลายใบ
คุณอยากให้ฉันเอาออกไปทิ้งให้ไหมล่ะ
อย่านะ
ผมจะทำเอง หลีกไป
ฉันบอกว่าฉันจะทำเองไง
อย่าเสียใจไปเลยน่า ไม่เป็นไรหรอก
เอาน่า ฉันจะทำเอง
ฉันทำความสะอาดเก่งนะ
คุณอยากเห็นไหมล่ะ
นั่นเป็นเครื่องกระเบื้องขาวเคลือบ จากสมัยราชวงศ์อี
ซึ่งมีลายมือของบัณฑิตโฮกยอนอยู่
ไม่อยากจะเชื่อเลย
อุ๊บส์
ซอรี่
ก็ได้ ฉันจะซื้ออันที่เหมือนๆกันมาใช้ให้
ไม่สิ ฉันจะซื้ออันที่แพงกว่าให้เลย
แบบนี้น่ะมีอยู่อีกมากเลยนะ ตรงบริเวณนั่งพักที่อินชอนมีอยู่เต็มเลย
ก่อนอื่น ฉันจะทำความสะอาดก่อนแล้วกันนะ
อยู่เฉยๆเถอะ ไม่ต้องทำอะไร ไม่อย่างนั้น ผมจะไล่คุณออกไป
เข้าใจแล้ว
ปล่อยได้แล้วน่า
ถึงแม้ว่าจะเพิ่มข้อหา แบล็กเมล์และข่มขู่แล้ว
แต่ก็ยังเป็นแค่ความผิดที่ไม่ร้ายแรง แล้วเขาก็ยังยอมสารภาพอีกด้วย
เราจึงไม่ได้ให้มีการกักตัว และให้กลับบ้านได้หลังจากที่ลงบันทึกแล้ว
พอสืบดูแล้ว ไอ้หมอนี่ นี่เป็นสตอล์คเกอร์ของฮันยูราจริงๆ
ตอนที่ฮันยูรายังมีชีวิตอยู่ เขาเคยถูกควบคุมตัวด้วยซ้ำ
ชอนซองอีคงต้องทนทรมานมาก เพราะมีคนแบบเขาคอยตามเธออยู่
แต่
นี่หมายความว่ายังไงครับ
ศูนย์วิจัยและจำลองการตาย
ฮันยูราไปศูนย์วิจัย และจำลองการตายหรือครับ
อ๋อใช่ครับ เขาบอกว่าเขาเห็นเธอไป ระหว่างที่เขากำลังตามเธออยู่ [ฮันยูรา]
เมื่อประมาณเดือนก่อน ฮันยูรากับผู้ชายคนหนึ่งไปที่นั่นด้วยกัน
ศูนย์วิจัยและจำลองการตายหรือ
อ๋อ ที่ที่คนสามารถไปลองนอนในโลงศพ ทำพินัยกรรมอะไรแบบนั้นน่ะเหรอ
แต่ว่านะ ฮันยูราไปที่นั่นทำไมกัน-
งั้นพินัยกรรมที่ฮันยูราเขียนขึ้นมา ก็ต้องมาจากที่นั่น
ถ้านั่นเป็นความจริง พินัยกรรม อันปัจจุบันก็ไม่ใช่พินัยกรรมตัวจริง
โธ่เอ๊ย คุณไปเชื่อคนสติไม่ดีแบบ-
ยังไงก็ตาม ดูเหมือนว่า จะมีเรื่องน่าสงสัยอยู่เหมือนกัน...
ผมลองโทรไปที่ศูนย์วิจัยและจำลองการตาย หรืออะไรที่เขาพูดถึงนี่แหละ
พวกเขาบอกว่าไม่ได้เห็น แม้แต่เงาของฮันยูราด้วยซ้ำ
คุณสามารถตรวจสอบข้อมูลกล้องวงจรปิด ในวันนั้นให้เราได้ไหมครับ
ผมลองขอให้พวกเขา ส่งข้อมูลมาให้ผมแล้วนะ แต่ว่า
มันเสียมาเป็นเดือนแล้ว ก็เลยยากที่จะตรวจสอบได้
คุณก็คิดอย่างนั้นใช่ไหม
ถ้าฮันยูราไม่ได้ฆ่าตัวตาย...
ถ้ามันไม่ใช่การฆ่าตัวตาย
ใครสักคนที่ได้ประโยชน์จากการตายของเขา
ก็อาจจะเป็นคนร้ายก็ได้
เขาขอให้เธอไปที่ศูนย์วิจัย และจำลองการตายกับเขาและ
เขาก็เลยแอบเอาพินัยกรรม ที่เธอเขียนตอนนั้นออกมาได้
เป็นไปได้ไหมว่าฮันยูรา กำลังคบกับใครบางคนอยู่
สตอล์คเกอร์คนนั้นบอกว่า เขาเห็นหน้าผู้ชายชัดเจน
ก่อนอื่นสืบให้ได้ก่อนเถอะ ว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง
จะเป็นใครนะ
นั่นอะไรน่ะ
อ๋อ นั่นน่ะเหรอ แฟนคลับคนหนึ่งของฉัน ส่งมาให้เป็นของขวัญน่ะ
น่ารักใช่ไหมล่ะ
คุณจะทำอะไรน่ะ
ผมหา USB ไม่พบครับ
มันไม่ได้อยู่ที่บ้านชอนซองอีครับ
ผมขอโทษครับ
คุณจะทำอะไรน่ะ
นั่นอะไรน่ะ
ผมคิดว่าเป็นคนๆเดียวกัน...
ก่อนอื่น ผมจะดูก่อนว่ามีของแบบนี้ ซ่อนอยู่อีกหรือเปล่า เพราะฉะนั้น
ออกไปรอข้างนอกก่อนนะ
ตลกสิ้นดี
เฮ้อ นี่เราต้องรอนานขนาดนี้เลยเหรอ
มีอยู่เท่าไร หนึ่ง สอง สาม...
บอกพวกเขาให้จัดการได้เลย
ผมจะบอกพวกเขาครับ โอ๊ะ
พี่ฮวีคยอง
อ้อ สวัสดี
เซมี มาคุยกันหน่อยสิ
นายมาที่นี่เพราะว่านายสงสัย
ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครใช่ไหม
แน่นอนสิว่าฉันสงสัย
แต่ฉันไม่ได้มาเพราะเรื่องนั้น
ฉันมาที่นี่เพราะมีเรื่องจะขอร้องเธอ
เรื่องอะไรเหรอ
ไม่ว่าเพื่อฉัน หรือเพื่อซองอี...
อย่าบอกเราเลยนะ
ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
ฉันขอร้องล่ะ
นี่ เธอก็รู้ว่าฉันรู้สึกยังไง
ฉันก็ไม่อยากพูดถึงมันหรอกนะเพราะฉัน คิดว่ามันคงทำให้เธอไม่สบายใจ แต่
ฉันได้อ่านบทสัมภาษณ์ของเธอแล้ว
เธอบอกว่าเธอแอบรักคนๆหนึ่ง ข้างเดียวมานานแล้ว
ฉันผิดหวังนะ
เรื่องแบบนี้เธอไม่ยอมบอกฉันได้ยังไง
ไอ้หมอนั่นเป็นใคร
ไอ้คนที่ทำให้เซมีของฉัน ต้องปวดใจมานานขนาดนี้
ให้พี่ชายคนนี้ไปเจอเขาไหม
ไม่จำเป็นหรอก
อย่าทำแบบนี้สิ สารภาพกับเขาไปเลย
ดูฉันสิ ชอนซองอีที่ดูเหมือน จะไม่ยอมใจอ่อนเลยสักนิด
ก็เหมือนจะค่อยๆอ่อนไหว เพราะว่าฉันตื๊อไม่หยุด
เธอก็เหมือนกัน หลับหูหลับตาบอกเขาไปเลย
ยังไงล่ะ
มันจะยากอะไรนักหนา
ถ้าเธอคิดว่าการไปบอกเขาต่อหน้าเขามันยาก งั้นเธอก็โทรหาเขาสิ
โทรหาเขาแล้วก็บอกว่า "นี่ นายน่ะ ฉันชอบนาย"
พูดสิ่งที่อยากจะพูด แล้วก็วางสาย
จริงๆนะ ถ้าเขาเป็นผู้ชาย
ไม่มีทางที่เขาจะลังเลเลย
ถ้ามีผู้หญิงแบบเธอมาสารภาพรักกับเขา
ยังไงซะ สู้ๆ แล้วก็อย่าลืม
เรื่องที่ฉันขอนะ
ฉันมาที่นี่ตอนพักเที่ยงของฉัน ฉันต้องกลับแล้วล่ะ
เซมี
นี่ ยัยบ้า เธอโทรหาฉันทำไม
โทรหาเจ้านั่นสิ
ฉันบอกให้เธอโทรหาไอ้หมอนั่น คนที่เธอชอบไงล่ะ
เชิญดื่มครับ
ครั้งก่อน
ฉันยังไม่ทันได้แนะนำตัวเองเลย...
แบบบ้านหลังนี้ดูต่างจาก บ้านของซองอีนิดหน่อยนะ
เช่าซื้อเหรอ หรือเช่ารายเดือน
หรือว่าพ่อแม่ทิ้งไว้ให้เป็นมรดก
คุณมาทำอะไรที่นี่หรือครับ...
ถ้าคุณเป็นผู้จัดการของซองอีของฉัน
คุณก็ต้องรักษาความสัมพันธ์ ที่ดีกับฉันด้วยนะ
นั่นหมายถึง คุณจะเป็นผู้จัดการของเขาได้ ก็ต่อเมื่อฉันยินยอมแล้ว
ฉันได้ยินมาว่าคุณเรียนจบจากฮาวาร์ด
คุณอายุเท่าไร คุณยังไม่ได้แต่งงานแน่ๆไม่ต้องสงสัยเลย
คุณมีแฟนหรือเปล่า พ่อคุณทำงานอะไร
ผม... ต้องตอบด้วยเหรอครับ
คุณผ่าน
ฉันชอบที่คุณไม่พูดมาก
คุณรู้ไหม เงื่อนไขแรกของการเป็นผู้จัดการ ก็คือจะต้องปิดปากให้สนิท
ดูเหมือนคุณจะไม่ใช่คนที่จะยอมตอบอะไรง่ายๆ เวลาพวกนักข่าวถามมา ฉันชอบตรงนี้
คือ คุณแม่ครับ...
นี่เบอร์ของฉัน เดี๋ยวค่อยส่ง เบอร์คุณมาให้ฉันทีหลังก็ได้
ฉันอาจจะโทรมาเรื่อยๆนะ ถ้าฉันต้องการใช้งานคุณ
ฉันหวังว่าจะติดต่อคุณ ได้ตลอด 24 ชั่วโมงนะ
อ้อ ใช่
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับซองอีของฉัน รายงานฉันทันทีนะ เข้าใจไหม
ตั้งใจทำงานให้ดีนะ
คุณครับ
เราขอจองดูกี (ขนมหวาน คล้ายๆ Twizzlers) ของผมขอไม่สุกมากนะ
เอาหนวดปลาหมึกแทนจองดูกีดีกว่าไหม
- นายก็รู้ มันหนึบหนับกว่านะ -- โอเค
ขอหนวดปลาหมึกสองที่ครับ แล้วอย่าลืมนะ ขอดิบๆ
ใช่
เฮ้อ จริงๆเลย...
อีกแล้วเหรอ
อมันด้า ซีฟรีดยังไม่เลิกเกาะนายเหรอ
น่ารำคาญที่สุด
แล้วนายล่ะ ฮยอนอายัง...
เขายังตามฉันไปทุกที่อยู่เลย เอาแต่พูดว่าไม่มีพรุ่งนี้ๆ
ชอนซองอี
- เป็นอะไรหรือเปล่า -- อืม
ฉันเอามาคืน
อ้าว ฉันให้คุณชายโดมินจุนของฉัน (ให้เกียรติ) ยืมไปนี่ แต่
เธอเอามาได้ยังไงน่ะ
คุณชายโดมินจุนของฉัน บ้าหรือเปล่า ฉันบอกให้เขามาเช่าให้ฉันเองแหละ
นี่...
เธอคิดว่าเธอเป็นใครถึงกล้าสั่งให้ชายรูปงาม พ่อแม่ช่างปั้นแบบนั้นมาเช่าการ์ตูนให้ยะ
ให้ตายเถอะ ฉันไม่รู้เรื่องแล้วก็ไปโวยวาย ใส่คุณชายโดมินจุนของฉันว่า ยืมหนังสือไปแล้วไม่ยอมเอามาคืนสักที
เอาล่ะ พอได้แล้ว
ฉันมีเรื่องจะถามเธอ...
เธอจะบอกว่า
มีผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ในรถ แต่แล้วจู่ๆเขาก็ออกมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ
รถของเธอเกือบตกหน้าผา แต่
ผู้ชายคนนั้นก็เอาตัวเขาขวางรถไว้ -- ใช่
- แล้วเขาก็หายตัวไปใน 1 วินาทีเหรอ -- ถูกต้อง
ทำไมเหรอ
เธอน่าจะไปโรงพยาบาลหน่อยนะ
เธอต้องไปนะ
คุณหมอคะ คุณหมอจะไปบอกใคร ไม่ได้นะคะว่าฉันมาที่นี่
เป็นความลับนะคะ
ไม่ต้องห่วงครับ
ทำใจให้สบายแล้วเล่าให้ผมฟังเลยครับ
ตอนแรกฉันก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ...
มันเหมือนจริงมาก เกินกว่าจะบอกว่าเป็นแค่ความฝัน แต่
แต่จะบอกว่าเป็นความจริง
ก็ดูไร้สาระ อะไรประมาณนั้นน่ะค่ะ
แล้วก็...
ฉันเห็นจริงๆนะคะ
ก่อนหน้านี้เขาอยู่ในรถ แต่
พริบตาเดียว เขาก็ออกมาช่วยฉัน
คุณหมอคงคิดว่าฉันบ้าใช่ไหมคะ
เปล่าเลยครับ
เล่าต่อสิครับ
แล้วก็มีอยู่เหตุการณ์หนึ่ง...
โดมินจุน
คุณหมายถึง จู่ๆเขาก็ปรากฏตัวขึ้นมา พร้อมกับเสียงฟ้าร้องอย่างนั้นหรือครับ
ใช่ค่ะ
เขาไม่ใช่ "มนุษย์สายฟ้า" หรืออะไรสักหน่อย แต่ที่น่าแปลกยิ่งกว่านั้นนะคะ...
พอฉันออกมาจากรถ เขาก็หายตัวไปแล้ว
คุณจะเขียนว่าฉันบ้าใช่ไหมคะ
เปล่าครับ เปล่า แบบนี้น่ะ เป็นอาการเห็นภาพหลอนครับ
คุณเครียดมากเกินไป
ก็เลยมีอาการที่ส่งผลมาจากความเครียด
ผมค่อนข้างแน่ใจนะครับว่า อาการประสาทหลอนแบบนี้เป็นผลมาจาก ความเครียดที่เกิดขึ้นโดยกะทันหัน
คืออะไรเหรอคะ
ถ้าเกิดความเครียด อย่างกะทันหันหรือมากเกินไป
คุณก็จะเริ่มรู้สึกกลัวว่าสิ่งที่ คุณพยายามอย่างหนักเพื่อสร้างมันขึ้นมา
อาจจะพังทลายลง และจะไม่มีวันกลับคืนมาได้อีก
คุณอาจจะคิดว่านี่เป็นโรคอย่างหนึ่ง ที่เกิดจากความกลัวที่มีมากขึ้นก็ได้ครับ
อาการเบื้องต้นนั้น คุณจะเริ่มได้ยินเสียงหลอนและ
ถ้าอาการหนักขึ้น คุณก็จะเริ่มเห็นเป็นภาพหลอน
งั้น สิ่งที่ฉันเห็นคือภาพหลอนหรือคะ
แต่ทำไมฉันถึงเห็นแต่คนๆนั้นคนเดียวล่ะคะ
อาจจะเป็นคนที่คุณเพิ่งได้พบและ
เป็นใครบางคนที่คุณรู้สึกว่าเขาพึ่งพาได้
ด้วยเหตุนี้ คุณถึงได้ เห็นเป็นเขาอยู่บ่อยๆครับ
คนที่ฉันคิดว่าสามารถ พึ่งพาได้อย่างนั้นหรือคะ
ครับ
แต่แล้วตัวคุณเอง จะตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก
เพราะฉะนั้น ถ้าคุณพึ่งพาคนๆนั้นมากเกินไป
คุณ อาจจะกลายเป็นภาระให้กับคนๆนั้นก็ได้
พยายามอย่าพึ่งพาคนๆนั้นมากเกินไป
คิดเสียว่าเป็นการปล่อยลมให้ออกมา จากลูกโป่งที่มีลมอัดจนแน่นก็แล้วกัน
คงจะดีกว่าถ้าคุณจะพยายามทำอะไรด้วยตัวเอง
ค่อยๆแก้ปัญหาความขัดแย้งภายในช้าๆ
อาจจะเป็นด้วยการพูดคุยกับคนอื่น ทำงานอดิเรกและอะไรต่างๆแบบนั้นน่ะครับ
คุณมองอะไร
ฉันทำอะไร
คุณมาที่นี่ทำไม ฉันจัดการเองได้น่า
ก็คุณบอกให้ผมมานี่
เหรอ ฉันบอกเหรอ
ฉันไม่ใช่คนที่จะคอยพึ่งพาคนอื่น ในเรื่องที่ตัวฉันเองก็ทำได้หรอกนะ
ที่ฉันจะพูดก็คือ การพึ่งพาคุณ...
ทำให้อาจเป็นภาระของคุณก็ได้
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น เพราะฉะนั้น ฉันหวังว่าคุณคงไม่รู้สึกว่ามันเป็นภาระหรอกนะ
คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ
ฉันบอกว่าฉันจัดการเองได้ไงล่ะ
ผมคิดว่ามีคนตั้งใจเอาแม่ปั๊มเบรกออกไปครับ
เพราะอย่างนี้เบรกจึงใช้การไม่ได้ครับ
ใครกัน...
แต่คุณยังโชคดีนะครับ
คงต้องมีโขดหินหรืออะไรบางอย่างขวางอยู่แน่ๆ
ไม่มีนะคะ
แล้วมันจะพังแบบนี้ได้ยังไงล่ะครับ
ปกติตรงส่วนนี้เป็นอย่างนี้อยู่แล้วหรือครับ
ไม่นะคะ ไม่ใช่
คุณคงต้องชนอะไรบางอย่างแน่ๆรถจึงหยุดได้ ไม่มีทางที่รถจะหยุดเองได้หรอกครับ ถ้าเบรกไม่ทำงาน
- คุณคิม - ครับ
ไม่ เป็นไปไม่ได้
อะไรเหรอ
เปล่า
ฉันมีนัดกินมื้อเย็นกับฮวีคยอง ฉันควรจะไปได้แล้ว
คุณจะกลับดึกไหม
คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ว่าฉันจะกลับดึกหรือเปล่า
ฉันบอกคุณแล้วไง
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่จะ พึ่งพาแต่คนอื่นจนเป็นภาระให้เขา
ผมพูดอะไรแล้วหรือยัง จู่ๆทำไมก็พูดขึ้นมา ตั้งแต่เมื่อกี๊แล้ว
เปล่านี่ ฉันก็แค่พูด
อัยการยูครับ
เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน
เกิดอะไรขึ้นหรือครับ
คุณจำเจ้าสตอล์คเกอร์หมวกกันน็อคนั่น ได้ไหมครับ
เขาตายแล้วครับ เขาตายแล้ว
อะไรนะ
ถนนก็ลื่น แล้วเขาขี่มอเตอร์ไซค์ ขึ้นไปบนทางด่วนทำไมกัน
นั่นเป็นถนนให้รถยนตร์วิ่งนี่นา
ใช่
เขาเป็นเพียงคนเดียวที่จะทำให้ พิสูจน์ได้ว่าพินัยกรรมของเธอ
ถูกใช้เพื่อจุดประสงค์อื่น
ซองอี
ตกใจหมดเลยค่ะ
-- พี่ก็ -- แล้วเธอจะตกใจทำไมกัน
ฉันทราบค่ะ
หลังๆมานี้ฉันเจอแต่เรื่องแปลกๆค่ะ ตับฉันเลยหดเหลือขนาดแค่เมล็ดถั่ว
-- แล้วฮวีคยองล่ะคะ -- เขาอาจจะมาถึงแล้วก็ได้
ฉันได้ยินมาจากฮวีคยอง
ว่าเกิดอุบัติเหตุเหรอ
ค่ะ
ระวังตัวด้วยนะ
ค่ะ
สมัยนี้คนโรคจิตสติไม่ดีก็เยอะ
ฉันคิดว่าคนที่ลักพาตัวฉันไป และคนที่ส่งตุ๊กตาหมีมาที่บ้านฉัน
เพื่อคอยจับตาดูฉันน่าจะเป็นคนเดียวกันค่ะ
ถ้าไม่ใช่เพราะคนๆนั้น
ฉันก็คงต้องเจอกับเรื่องร้ายแรงกว่านี้
คนๆนั้นเป็นใครหรือ
อะไรนะคะ
กล้องที่อยู่ในตุ๊กตาหมี
คนที่หากล้องเจอน่ะ
เขาเป็นใครเหรอ
พี่รู้ได้ยังไงคะ
ห้ะ
ว่าคนๆนั้นเป็นคนพบกล้องที่ซ่อนอยู่
ฉันไม่เคยบอกใครเลยนะคะ
เป็นเรื่องที่เห็นได้ชัดอยู่แล้วนี่นะ
ไปกันเถอะ
ซองอี
เซมีได้บอกอะไรเธอหรือเปล่า
เรื่องอะไรเหรอ
เปล่าหรอก
พี่แจคยองคะ
อะไรเหรอ
ทำไมฉันถึงได้
เอาแต่คิดว่าพี่ยูราไม่ได้ฆ่าตัวตายล่ะคะ
ทำไมจู่ๆก็พูดขึ้นมาล่ะ
ฉันเห็นอะไรบางอย่างน่ะ
มันเป็นคลิปวีดีโอที่ยูรา ไปพบกับผู้หญิงคนหนึ่ง
มันแปลกมากเลย
ผู้หญิงคนนั้นพูดกับยูราว่า
"อยู่ให้ห่างจากคนๆนั้น..."
"ไม่อย่างนั้นแล้ว คุณจะต้องตายด้วย"
อะไรนะ
คนๆนั้นเป็นใครเหรอ
เรื่องนั้น ฉันก็ไม่รู้
วีดีโอนั่น อยู่ที่ไหน
รีบๆเอาไปให้ตำรวจเลย
ถ้าการตายของฮันยูราเป็นการฆาตกรรม
แบบนี้ข้อสงสัยในตัวเธอก็จะหมดไป
อย่าไปพูดอะไรโดยไม่คิดให้รอบคอบ
ตอนนี้เรื่องเริ่มเงียบไปแล้ว
ทำแบบนี้อาจทำให้คดี เป็นที่ฮือฮาอีกครั้งก็ได้
แล้วตอนนี้...
วีดีโอนั่นอยู่ที่ไหนเหรอ
ขอฉันดูได้ไหม
มันหายไปแล้วค่ะ
หายไปแล้วเหรอ
หายไปแล้วค่ะ
ฉันชนะอีกแล้ว
นั่นสิ
เรากลับบ้านกันดีไหม
อะไรนะ จะกลับเลยเหรอ
หมายความยังไง "จะกลับเลยเหรอ"
ตอนนี้ข้างนอกหิมะตก รถราก็จะใช้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นเราต้องรีบกลับได้แล้ว
เล่นอีกตาหนึ่งเถอะนะ
ตอนนี้ไม่มีคนคอยอยู่ที่บ้าน
นายเคยมีด้วยเหรอ คนที่รออยู่น่ะ
นั่นสิ ไม่เคยมีเลย
ที่ชอนซองอีไปอยู่ที่บ้านนาย เขากลับไปอยู่บ้านตัวเองแล้วหรือยัง
ยัง
คือ... เขามีนัดกินมื้อเย็นหรืออะไรเนี่ยแหละ
นี่หิมะก็ตก แล้วก็หนาว...
ผู้หญิงที่เพิ่งประสบอุบัติเหตุครั้งใหญ่มา...
แล้วก็...
แล้วก็ต้องไปไหนมาไหนด้วยสองเท้าของตัวเอง
ฉันจะไปทำอะไรได้ล่ะ
อย่างกับฉันสน
ชอนซองอีคงจะไป
พบผู้ชายที่เขาชอบเธอใช่ไหมล่ะ
นายรู้ได้..
ดูเหมือนว่านายจะหึงนะ
อะไรนะ
นายเข้าใจผิดแล้ว
ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกแค่สองเดือน
เรื่องทรัพย์สินของนาย ก็จัดการเกือบจะเรียบร้อยแล้ว
แต่ฉันจัดการเรื่องหัวใจให้นายไม่ได้หรอกนะ
-- คุณกลับมาแล้วเหรอ -- คุณบอกว่าจะกลับดึกนี่
ฉันเหนื่อยน่ะ มานั่งสิ
นี่มันอะไรกันน่ะ
ดูไม่ออกหรือไง ก็ไก่ทอดกับเบียร์ไงล่ะ
คุณบอกว่าจะกินมื้อเย็นก่อนกลับมาบ้านนี่ คุณยังไม่ได้กินมาหรือ
ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้สึกอยาก ก็เลยกินอะไรไม่ค่อยลง แต่
พอกลับมาบ้านฉันก็หิวมาก ก็เลยสั่งมาน่ะ
งั้นก็กินเสียสิ
คุณจะไปไหนน่ะ
กินคนเดียวน่าเบื่อจะตาย มากินด้วยกันเถอะนะ
ผมไม่ดื่ม
ไม่มีทางหรอก คุณแค่ไม่ค่อยดื่มต่างหาก
ถ้าพยายามเข้าคุณก็จะดื่มเก่งขึ้นเองแหละ
ไม่ใช่ว่าผมไม่พยายามลองดื่มนะ
ปี 1634 ฮันยาง บ้านกิแซง
นี่ ทุกท่าน รู้จักฮนดงจูไหม (เหล้าข้าวผสมโซจู)
ในยุคสมัยยอนซันกุน (พระราชาลำดับที่ 10 ของโชซอน)มีกิแซงนางหนึ่ง
พูดถึงฮนดงจู
"ถ้าดื่มฮนดงจูหนึ่งจอก จะสามารถมองเห็นพระเจ้าได้
ถ้าดื่มอีก ก็จะเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ เป็นเครื่องดื่มประเภทนี้แหละ"
เอาล่ะ รินเหล้าให้ทุกคนสิ
ทีนี้ หมดถ้วย
เดี๋ยวนะ นี่ ดัมอน
ทำไมเจ้าไม่ดื่มล่ะ
วันนี้ข้าเอาม้ามาด้วยน่ะ
เร็วๆมานี้ เป็นเพราะมีคน เผลอหลับไประหว่างขี่ม้า
ก็เลยทำให้มีคนตาย เพราะตกจากหลังม้ามากขึ้น
ข้าได้ยินมาว่าฝ่าบาททรงห้ามไม่ให้ดื่มแล้วขี่ (ม้า) เพราะเกรงว่าจะทำให้เกิดเหตุร้ายนั้นได้
เฮ้อ เจ้านี่นะ เจ้ากังวลไปเองแท้ๆ
เอาทิ้งม้าไว้ที่นี่ แล้วเรียกให้เกี้ยวมารับก็ได้นี่
เอาล่ะ อย่าทำตัวห่อเหี่ยวอยู่คนเดียวเลย ดื่มเหล้าเสียหน่อยเถอะ
นั่นล่ะ เอาเลย ดื่มเลย
ดื่มเลย สนุกนะ - ใช่ ดื่มเลยเจ้าค่ะ
เจ้าดื่มเก่งมาก
ดัมอน เจ้าทำอะไรอยู่น่ะ
เขาเป็นปีศาจ ปีศาจ
ปีศาจ ปีศาจ ปีศาจ
คุณจะไม่ดื่มจริงๆหรือ
ต้องให้ผมบอกอีกกี่ครั้งว่าผมไม่ดื่ม
ทำไมล่ะ
คุณไม่ดื่มกับเครื่องปั้น กระเบื้องเคลือบเหรอ
คุณไม่ดื่มกับลูกหมาอย่างนั้นใช่ไหม
แล้วก็คงไม่มีทางจะดื่มกับต้นไม้ด้วย
คุณเมาแล้วเหรอ
เปล่า เปล่าสักหน่อย
ฟังฉันให้ดีนะ
อะไรที่เรียกว่า "เคมี" น่ะ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างคนสองคน
มันเป็นคำย่อของคำว่าอะไรสักอย่าง (เคมิสทรี)... ยังไงก็ช่างเถอะ มันหมายถึง "ปฏิกริยาตอบสนองทางเคมี"
แล้วฉันน่ะก็มีเคมีมาก
ผู้ชายทุกคนที่เห็นฉัน ก็คลั่งกันทั้งนั้น
แล้วอย่างนี้ฉันไม่มีเคมีกับผู้หญิงงั้นเหรอ เปล่าเลย ฉันมี
ผู้หญิงทุกคนที่เห็นฉัน พวกเขามีแต่อิจฉา
จะให้พูดก็คือ ฉันมีเสน่ห์ ควรค่าที่จะหวงแหน... เป็นที่น่าหลงใหล
ถ้าคุณไม่เมาแล้วเป็นแบบนี้ สงสัยว่าคุณคงต้องไปโรงพยาบาลแล้วล่ะ
ฉันไปมาแล้ว ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไปมาแล้ว
เรื่องตอนนี้ทำให้ฉันแปลกใจแล้วก็โมโหมาก
เพราะคุณ ฉันไปที่โรงพยาบาลมา เพื่อขอคำปรึกษา
แล้วฉันยังถูกวินิจฉัยว่าฉัน พึ่งพาคุณมากเกินไป
แต่เวลาคุณมองฉัน คุณคิดว่าฉัน เป็นเครื่องชาม ลูกหมา แล้วก็ต้นไม้ได้ยังไง
ทั้งชีวิตของชอนซองอี ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้เลย ถ้าคุณเป็นมนุษย์จริง คุณจะมองมาที่ฉัน โดยไม่รู้สึกอะไรเลยได้ยังไงกัน
นี่ไม่ได้เป็นแค่ปัญหาธรรมดาๆนะ นี่เป็นปัญหาใหญ่ที่ฉันต้องรับมือในอนาคต
ถ้าฉันยังเป็นแบบนี้อยู่ ฉันจะไปยืน ต่อหน้าสาธารณชนด้วยความมั่นใจ และกลับมามีชื่อเสียงอีกได้ยังไง
ไม่ได้การละ
ขอเวลาฉัน 15 วินาที
อะไร 15 วินาที
ชื่อเล่นของฉันคือนางฟ้า 15 วินาที
ฉันสามารถสะกดคนได้ด้วยโฆษณา ความยาวเพียง 15 วินาทีเท่านั้น
เพราะงั้น ขอเวลาฉัน 15 วินาที
ถ้า 15 วินาทีแล้วคุณยังไม่รู้สึกอะไร ฉันจะยอมรับเลยว่าฉันเป็นแจกัน ลูกหมา หรือต้นไม้เลยก็ได้
และฉันจะยอมรับว่า ฉันไม่มีเสน่ห์เลย
เริ่มได้
♬ ด้วยความบังเอิญ เธอเข้ามาใกล้ และบอกกับฉันว่า "สวัสดี" ♬
♬ เพียงในฝันเท่านั้น เธอมา ♬
♬ อยู่ตรงหน้าฉัน ♬
♬ ความรักอยู่ตรงนี้แล้ว แต่เธอกำลังจะจากไป ♬
♬ ฉันเฝ้าแต่รอคอยเธอ... ♬
เรื่องทรัพย์สินก็จัดการเรียบร้อยเกือบหมดแล้ว แต่ฉันจัดการเรื่องหัวใจให้นายไม่ได้หรอกนะ
หัวใจของฉัน...
จัดการไม่ได้
ฉันคอยแต่มองกลับไป
และเอาแต่เฝ้าเสียใจ
ทำไม
ไม่เคยเลยสักครั้งที่ฉัน จะใช้ชีวิตอย่างคนอื่นเขา
กินมื้อเช้าและมื้อเย็นกับใครสักคน...
กลับไปบ้านที่มีคนคอยอยู่ที่บ้าน...
แสดงออกอย่างจริงใจว่าชอบใคร เรื่องพวกนั้น
ที่มนุษย์ที่ไม่ได้ มีชีวิตอยู่ถึง 100 ปีเขาทำกัน...
เรื่องพวกนั้นที่ฉันเห็นว่าเป็นเรื่องตลก
ความเหน็บหนาวและความอบอุ่น...
และสิ่งที่สวยงามของชีวิตในแต่ละวัน ตอนนี้ฉันอยากทำเรื่องพวกนั้น
ฉันจะทำยังไงดี